Modlitwa za kogoś, kto zmarł bez wiary

Może wprost powiedzieli ci, że nie wierzą. Może po prostu odeszli od wiary, a wiara nigdy nie była częścią życia, które dzieliliście. A teraz ich nie ma, i pod warstwą żalu kryje się pytanie, które boisz się wypowiedzieć na głos: czy jest już za późno, by się za nich modlić?

Nie jest za późno. Kościół nigdy, przez dwa tysiące lat, nie ogłosił, że jakakolwiek konkretna osoba jest potępiona, ani jedna. To, co dzieje się między duszą a Bogiem w ostatniej chwili życia, zna tylko sam Bóg. A ponieważ Bóg nie jest związany czasem, modlitwa, którą zanosisz dziś, może zostać powierzona Jemu na tamtą chwilę, chwilę ich śmierci, z prośbą, by Jego łaska ich tam spotkała i by odpowiedzieli „tak” na miłosierdzie, o którym nigdy z tobą nie rozmawiali.

Jeśli odeszli przez samobójstwo, Kościół jest w tej sprawie jasny: nie tracimy nadziei na ich wieczne zbawienie. Miłosierdzie Boże sięga tam, dokąd nasze zrozumienie nie dociera. Módl się z tą samą nadzieją.

To nie jest pobożne życzenie. To nadzieja, a nadzieja jest dozwolona.

Możesz ofiarować za nich dzisiejszy różaniec, cały, wszystkie pięć dziesiątek, zawierzonych w ten sam sposób. Dla wielu, którzy niosą tę żałobę, odmawianie go w ten sposób jest tym, co w końcu pozwala im odłożyć ten ciężar.

A jeśli to ty niesiesz ten żal: możesz poprosić o modlitwę, niczego nie tłumacząc. „Za prywatną intencję” zawsze wystarczy.